17 دی 1396 ساعت 08:13

اثربخشی آموزش کیفیت زندگی درمانی بر کاهش استرس والدینی و ابعاد آن در بین مادران کودکان ناتوان هوشی

نوشته شده توسط صدیقه آقایی - زهرا یوسفی

پژوهش حاضر به منظور بررسي اثربخشي آموزش کيفيت زندگي درماني بر کاهش استرس والديني و ابعاد آن در بین مادران کودکان با ناتوانی هوشی انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه ­آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماري عبارت بود از مادران داراي دانش‌آموز با ناتوانی هوشی شهر سميرم. نمونه آماري 30 مادر داراي فرزند ناتوان هوشی بودند که به شکل در دسترس انتخاب شدند و به شکل تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) جايگزين شدند. در حالی­که گروه گواه در لیست انتظار قرار داشت، گروه آزمايش طي 9 جلسه 90 دقيقه­ اي بسته کيفيت زندگي درماني را دريافت کردند. ابزار پژوهش عبارت بود از فرم کوتاه پرسش‌نامه استرس والديني آبدين (1983). هر دو گروه در دو مرحله پيش ­آزمون و پس­ آزمون در معرض ارزيابي قرار گرفتند. به منظور تجزيه و تحليل داده ­ها از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و استنباطي (تحليل کواريانس چندمتغيري) استفاده شد. نتايج به دست آمده نشان داد گروه کنترل در ارزیابی های پس آزمون نسبت به گروه آزمایشی استرس بیشتری نشان می دهند. به اين ترتيب مي‌توان نتيجه گرفت که اين روش براي کاهش استرس‌هاي والديني و ابعاد آن در بین مادران کودکان با ناتوانی هوشی مؤثر است.

اطلاعات تکميلي

  • نویسنده: صدیقه آقایی - زهرا یوسفی
  • منتشر شده در: فصلنامه خانواده پژوهی - دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده - علمی پژوهشی سال 13 شماره 2 پیاپی 50
  • رتبه مقاله: علمی–پژوهشی
  • منبع: فصلنامه خانواده پژوهی - دانشگاه شهید بهشتی، پژوهشکده خانواده - علمی پژوهشی سال 13 شماره 2 پیاپی 50
خواندن 131 دفعه

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید